Terug naar dagboek

Notities uit Praag

Žižkov in Praag. De televisietoren, kroegen en de wijk die niet doet alsof

Žižkov in Praag: de televisietoren, baby's van David Černý, de Vítkov-heuvel, Jan Žižka, bars, lokale sfeer en het alternatieve Praag buiten de ansichtkaarten.

Praag kan elegant zijn.

Het kan een barokke pruik opzetten, een gotische toren dragen, een art-nouveau-ornament en doen alsof het hele leven op representatieve pleinen is doorgebracht. Praag kan een ansichtkaart zijn, een folder, een romantisch weekend en een klassieke wandeling van de Karelsbrug naar de Praagse Burcht.

En dan is er Žižkov.

Een wijk die niet altijd op het eerste gezicht wil smaken. Het heeft steile straten, bars, herenhuizen, graffiti, studenten, honden, bier, trappen, een punk-geheugen, lokale kroegen en een van de meest controversiële torens van Europa. Het is niet glad. Het is niet verfijnd. Het probeert niet het tweede Oude Stad te zijn.

En juist daarom is het zo interessant.

Mensen zoeken: Žižkov Praag, televisietoren Praag, Žižkov Tower, baby's van David Černý, Vítkov, Jan Žižka, alternatief Praag.

Ze zoeken goed.

Want Žižkov is Praag, dat niet doet alsof het beleefd is.

Waar komt de naam Žižkov vandaan?

De naam van de wijk is afgeleid van Jan Žižka van Trocnov, een hussitische veldheer die in 1420 het leger van koning Sigismund versloeg onder de Vítkov-heuvel. Dit is een van de belangrijkste plaatsen in het Tsjechische hussitische geheugen.

Žižka was een man van de oorlog, niet van de salon. Blind voor één oog, later volgens de traditie volledig blind, en toch leidend in legers, werd hij een symbool van verzet, hardheid en Tsjechische koppigheid.

De wijk die zijn naam draagt, heeft ook iets van dat karakter.

Het was niet aristocratisch. Het was niet paleisachtig. Lang werd het geassocieerd met het arbeiders-Praag, dichte bebouwing, kroegen, alledaagsheid, armoede, een leven dat wat ruwer was dan in de elegante delen van de stad.

Dat is belangrijk.

Žižkov is niet op een makkelijke manier "mooi". Het is karakteristiek.

En karakter is vaak interessanter dan schoonheid.

De Vítkov-heuvel en het grootste paard van Praag

Boven de wijk ligt Vítkov.

Een langgerekte heuvel die Žižkov scheidt van Karlín. Van boven zie je de stad breed: het centrum, de Hradčany, torens, daken, treinen, wijken die de gemiddelde toerist zelden in één geheel ziet.

Op de top staat het Nationale Monument op de Vítkov en het monumentale ruiterstandbeeld van Jan Žižka.

VisitCzechia geeft aan dat het beeld 16,5 ton weegt, 9 meter hoog is en 9,6 meter lang, en dat het ook tot de grootste bronzen ruiterstandbeelden ter wereld behoort. Je kunt het moeilijk missen. Žižka zit op zijn paard als een man die niemand om toestemming vraagt.

Het standbeeld is groot, zwaar, staatsachtig.

En toch is de plek eromheen zeer levendig. Mensen wandelen, rennen, zitten op het gras, kijken naar het panorama, lopen van Karlín naar Žižkov, maken foto's, rusten uit. Monumentale geschiedenis mengt zich met het dagelijks leven.

Dit is een van de beste uitzichten op Praag, als je de stad niet alleen vanaf de klassieke uitkijkpunten wilt bekijken.

Vanaf de Petřín is Praag romantisch.

Vanaf de Hradčany — ceremonieel.

Vanaf de Letná — elegant stedelijk.

Vanaf de Vítkov — wat ruw, uitgestrekt, echt.

De televisietoren van Žižkov

En dan is er die.

Žižkovská televizní věž, de televisietoren van Žižkov.

216 meter hoog, zichtbaar vanuit veel punten van de stad, door sommigen gehaat, door anderen geliefd, door niemand echt genegeerd. Gebouwd in de jaren 80 en voltooid aan het begin van de jaren 90, had het jarenlang de reputatie van een architectonische monster die in het panorama van Praag was geslagen.

En dat moet je toegeven: het probeert niet delicaat te zijn.

Het past niet bij de barokke koepels. Het buigt niet voor de gotische torens. Het doet niet alsof het van steen en legende is. Het is technisch, verticaal, vreemd, futuristisch en wat onbeschoft.

Maar juist daarom past het bij Žižkov.

Want Žižkov is geen wijk die excuses aanbiedt voor haar eigen uiterlijk.

De toren heeft een uitkijkterras, een restaurant en een hotelappartement. Vanaf hier kun je Praag bekijken vanuit een compleet ander perspectief. Niet het romantische vanaf de brug, niet het koninklijke vanaf de Hradčany, maar het panoramische, stedelijke, moderne.

Van boven zie je hoe groot Praag is.

En hoe weinig we zien als we ons alleen op het centrum beperken.

De baby's van David Černý

Alsof de toren zelf niet al vreemd genoeg was, kruipen er gigantische baby's langs de pijlers.

Dit zijn beelden van David Černý, een van de meest herkenbare Tsjechische hedendaagse kunstenaars. Prague City Tourism geeft aan dat er sinds 2001 in totaal 10 van deze baby's op de toren te vinden zijn. Elk is ongeveer 350 cm lang en 260 cm hoog. Hun gezichten worden vervangen door een soort code of holle structuur, wat ze tegelijkertijd grappig en onheilspellend maakt.

Dat is zeer Tsjechisch.

In plaats van de controversiële toren te proberen te verbergen, liet Praag gigantische gezichtsloze kinderen erop klimmen.

En plotseling werd het gebouw, dat velen beschouwden als een brutale ingreep in het panorama, een attractie, een meme, een symbool en een herkenningspunt.

David Černý heeft het talent om nationale en stedelijke spanningen om te zetten in beelden die je niet kunt vergeten. In de Lucerna draait hij het paard van Sint Wenceslaus om. Op de Kamping zet hij baby's neer. Op Žižkov laat hij ze over de toren kruipen.

Dit is niet alleen een grap.

Het is de manier waarop Praag omgaat met het moeilijke erfgoed van de moderniteit: het verwijdert het niet, maar voegt er ironie aan toe.

Žižkov en de kroegen

Žižkov heeft de reputatie een wijk van kroegen te zijn.

Het gaat niet alleen om het aantal locaties, hoewel dat altijd indrukwekkend was. Het gaat om de sfeer. Hier is bier niet alleen een toeristisch product of een rekwisiet voor een foto. Het is een deel van het dagelijks leven van de wijk.

In Žižkov mengden zich lang arbeiders-, studenten-, kunstenaars- en alternatieve omgevingen. De kroeg was een plek voor gesprek, ontsnapping, buurschap, opstand, eenzaamheid, lachen en het avondelijk verlengen van de dag.

Niet elke kroeg is mooi.

Niet elke hoeft dat te zijn.

Daarin schuilt het verschil tussen Žižkov en het ansichtkaart-centrum. In het centrum werken veel plaatsen op de toerist. In Žižkov kun je nog steeds plekken tegenkomen die vooral werken voor hun eigen mensen.

Natuurlijk verandert de wijk. Gentrificatie komt ook hier. Prijzen stijgen, locaties worden gerenoveerd, een deel van de oude sfeer verdwijnt, nieuwe bewoners en levensstijlen verschijnen. Maar Žižkov heeft nog steeds iets minder gladgestreken dan Vinohrady en minder toeristisch dan de Oude Stad.

Dit is Praag, die een beetje schuin aan tafel zit.

Begraafplaatsen onder de toren

Een van de minder voor de hand liggende spanningen van Žižkov is het nabijzijn van de televisietoren en de begraafplaatsen.

In de omgeving bevinden zich de Olsany Begraafplaatsen en de Nieuwe Joodse Begraafplaats, waar Franz Kafka begraven is. Dat betekent dat een van de meest futuristische constructies van Praag in de buurt rijst van herinneringsplaatsen, graven, stilte en geschiedenis.

Deze combinatie is krachtig.

De toren kijkt naar de hemel.

De begraafplaatsen kijken de tijd in.

En ertussen lopen mensen naar de metro, naar het werk, naar school, op een wandeling met de hond.

Praag werkt vaak precies zo: het scheidt de lagen niet. Het legt ze naast elkaar en laat ze elkaar commentaar geven.

Plein Jiřího z Poděbrad

De grens tussen Žižkov en Vinohrady leidt ons naar het plein Jiřího z Poděbrad.

Een meer elegante plek, maar voor een route door Žižkov zeer belangrijk. Boven het plein staat de kerk van het Heilig Hart van Jezus, ontworpen door Jože Plečnik — monumentaal en toch vreemd stil, met een grote klok en een vorm die lijkt op iets tussen een tempel, een ark en een stedelijk teken.

Het plein leeft met markten, cafés, bewoners, honden, kinderen en de metro. Het is een goede startplek, omdat het laat zien dat het alternatieve Praag niet plotseling begint. Het stroomt soepel over van de elegante Vinohrady naar het ruwere Žižkov.

De stad heeft geen scherpe randen.

Het heeft stemmingen.

Is het de moeite waard om naar Žižkov te gaan?

Ja, als je het basis-Praag al hebt gezien of de stad meteen minder voor de hand liggend wilt zien.

Žižkov is niet het beste eerste antwoord op de vraag "wat moet je in Praag zien in twee uur". Daarvoor zijn de Oude Stad, de Karelsbrug, de Hradčany of de klassieke routes door het centrum beter.

Maar als je Praag levendig, lokaal, een beetje scheef wilt zien, met een televisietoren, kroegen, de Vítkov, hussitische geschiedenis, David Černý en een panorama dat anders is dan alle andere — dan is Žižkov geweldig.

Dit is een wijk voor mensen die niet nodig hebben dat alles mooi is.

Het is genoeg dat het echt is.

Kort voor de ongeduldigen

Wat is Žižkov? Žižkov is een wijk van Praag, gelegen ten oosten van het centrum, bekend om de televisietoren, kroegen, de Vítkov-heuvel, de alternatieve sfeer en een sterke lokale identiteit.

Waar komt de naam Žižkov vandaan? Van Jan Žižka, een hussitische veldheer die verbonden is met de overwinning op de Vítkov-heuvel in 1420.

Wat te zien op Žižkov? De Žižkov televisietoren, de baby's van David Černý, de Vítkov-heuvel, het Nationale Monument, het standbeeld van Jan Žižka, lokale bars, de omgeving van het plein Jiřího z Poděbrad en de begraafplaatsen.

Is het de moeite waard om de televisietoren op te gaan? Ja, als je Praag vanaf een zeer hoog, modern uitkijkpunt wilt zien en naar de stad wilt kijken buiten het klassieke panorama van de Hradčany.

Is Žižkov ver van het centrum? Nee. Het is een goed verbonden wijk met trams en de metro, maar qua sfeer onderscheidt het zich duidelijk van het strakke centrum.

Is Žižkov goed voor de avond? Ja, vooral als je de Praagse bars, het lokale leven en een minder toeristische sfeer wilt zien.

Žižkov zien met een gids

Žižkov kun je zelf ontdekken, maar dan zie je vaak alleen de toren, de kroegen en een paar steile straten. Met een gids begint de wijk zich te ontvouwen tot een verhaal: Jan Žižka, Vítkov, arbeiders-Praag, de televisietoren, David Černý, begraafplaatsen, lokale bars, Vinohrady en het stedelijke dagelijks leven dat geen gouden lijst nodig heeft.

De beste route hier is Žižkov alternatief – wandeling door het rebelse Praag met een Poolse gids van . In de routebeschrijving komen het plein Jiřího z Poděbrad, de omgeving van de Žižkov televisietoren, de historische pleinen van de wijk en de Vítkov-heuvel met het Nationale Monument aan bod.

Als je na Žižkov verder wilt gaan naar het minder voor de hand liggende Praag, kan De minibrouwerijenroute – Bier Karlín een goede aanvulling zijn, omdat Karlín een ander gezicht laat zien van het hedendaagse, voormalig industriële en culinaire Praag.

Als je geïnteresseerd bent in hedendaagse kunst en vreemde stedelijke interventies, is het de moeite waard om Žižkov te combineren met de route Geheime plekken van Praag – passages en verborgen doorgangen, waar onder andere de Lucerna en het omgekeerde paard van David Černý voorkomen.

En als je wilt beginnen met klassiek Praag en daarna pas van het hoofdpad af willen wijken, blijft Praag in een notendop een goede eerste stap. Žižkov werkt het beste als je al weet van waar je vlucht.

Want dit is geen wijk die de eerste ansichtkaart van Praag wil zijn.

Het is een wijk die later verschijnt.

En langer blijft.


Bronnen en verdere lectuur