--- title: "Op David Černý – een wandeling door het onvoorwaardelijke Praag | Satori Cities" url: "https://satoricities.com/nl/blog/david-cerny-prague-walking-tour/" language: "nl" type: "blog-post" slug: "david-cerny-tropem-ekscentryka" source_slug: "david-cerny-tropem-ekscentryka" source_language: "pl" category: "Reizen" --- # Op David Černý – een wandeling door het onvoorwaardelijke Praag > Wandelen in de voetsporen van David Černý in Praag: Het hoofd van Kafka, De hangende Freud, Lucerna, De Urinende mannen en andere beelden. Alternatief Praag zonder postkaartfilter. - Gepubliceerd: 18 augustus 2025 - Bijgewerkt: 14 augustus 2026 - Reading time: 7 min lezen Praag heeft een trucje. Eerst laat het de mens zien wat hij verwacht. Torens. Klinkers. De Karelsbrug (Karlův most). Heiligen. De astronomische klok. Bier. En wanneer de toerist het gevoel heeft de stad te doorgronden, begint Praag iets vreemds te doen. Boven de straat verschijnt een hangende man. Een paard wordt ondersteboven opgehangen. Kafka valt in stukken uiteen. Twee kerels pissen op Tsjechië. Dan begint het tweede deel van de rondleiding. Eerste halte: Het hoofd van Kafka Bij Quadrio verzamelt zich een menigte. Telefoons zijn allemaal in dezelfde richting gericht. In eerste instantie zien we een enorm metalen gezicht. Franz Kafka. Binnen enkele minuten begint het gezicht uiteen te vallen. De lagen draaien in verschillende richtingen. De neus behoort niet langer bij de mond. Het voorhoofd scheidt zich af van de rest van het hoofd. In één moment verdwijnt de mens. Er blijft alleen het mechanisme over. Dan komt alles langzaam weer op zijn plaats. Kafka kijkt opnieuw naar Praag. Tot de volgende breuk. Als iemand op zoek is naar één beeld dat deze stad zou kunnen samenvatten, is er moeilijk een betere te vinden. Tweede halte: Freud hangt boven de straat We gaan verder. Praag gedraagt zich weer normaal. Gevels. Toeristen. Restaurants. Iemand trekt een koffer over de klinkers. Iemand zoekt een adres op zijn telefoon. En dan moet je naar boven kijken. Boven de straat hangt een man. Het is Sigmund Freud . Hij houdt zich vast met één hand. Het is onduidelijk of hij nu net valt. Of dat hij heeft besloten te blijven. Of dat de hele mensheid er precies zo uitziet, maar we dat niet vanaf de stoep zien. Bij dit beeld komt de eerste belangrijke regel van een rondleiding langs het werk van Černý in Praag: kijk niet alleen vooruit. Derde halte: Lucerna en het paard dat niet meer rijdt We lopen Pasaž Lucerna binnen. Dit is een van die Praagse passages die je naar een andere tijd kunnen transporteren. Maar voordat we beginnen met het bewonderen van de architectuur, kijken we weer omhoog. Sint Wenceslaus. Een paard. Maar dit paard is dood. En het hangt ondersteboven. Černý neemt een van de belangrijkste Tsjechische symbolen en doet er iets mee dat tegelijkertijd het meest on Tsjechisch en het meest Tsjechisch is. Honem neemt hem zijn waardigheid. En zorgt er vervolgens voor dat we ons afvragen waar die waardigheid eigenlijk vandaan komt. Enkele honderden meters verderop staat de officiële Wenceslaus. Trots. Recht. Monumentaal. Hier krijgen we zijn vervormde weerspiegeling. Dit is een van de redenen waarom Palač Lucerna in Praag meer is dan nog een historische passage. Vierde halte: twee mannen en een kaart van Tsjechië We lopen naar de Kleine Zijde (Malá Strana). Hier probeert Praag zijn reputatie als romantische stad weer op te bouwen. Paleizen. Smalle straatjes. Een brug. Tuinen. En dan zien we ze op de binnenplaats bij het Franz Kafka Museum. Twee naakte mannen. Aan het pissen. Op Tsjechië. Je kunt proberen lange politieke analyses te schrijven. Je kunt praten over de staat, nationale symboliek, macht en Tsjechische ironie. Maar de eerste paar seconden is de reactie van de meeste mensen veel eenvoudiger. Gelach. En dat is belangrijk. Want Černý begint niet met een lezing. Hij begint met een reactie. Pas daarna kunnen we nadenken. Vijfde halte: Žižkov en de gezichtsloze kinderen Om Černý te begrijpen, is het goed om uiteindelijk het centrum te verlaten. We gaan naar Žižkov . De wijk zelf is al een goed antidotum tegen het overzoete Praag. Hier ziet het leven er gewoner uit. Minder toeristisch. En bovenal staat de televisietoren. Je kunt hem niet leuk vinden. Je kunt hem wel leuk vinden. Je kunt vinden dat hij eruitziet als een raket die per ongeluk niet is gelanceerd. Černý heeft er nog iets aan toegevoegd. Kinderen. Gigantische Miminka klimmen op de constructie. Ze hebben geen normale gezichten. Van veraf zijn ze grappig. Van dichtbij iets minder. En weer keren we terug naar die kenmerkende staat die het beste werk van Černý oproept: de mens weet niet of hij moet lachen of zich zorgen moet maken. Zesde halte: Lilith en het nieuwe Praag Dan Karlín. Hier blijft de oude stad ver achter. Moderne architectuur, kantoren, nieuwe investeringen. En de enorme Lilith . Černý plakt haar niet als decoratie aan de stad. De figuur gaat op in de architectuur. Omarmt haar. Heerst erover. Wordt een onderdeel van het gebouw. Dit is een belangrijk moment in de wandeling. Want het toont aan dat David Černý niet alleen behoort tot het Praag van de jaren negentig. Zijn kunst neemt nog steeds deel aan het gesprek over hoe een moderne stad eruit moet zien. Alternatief Praag – wat hebben we eigenlijk gezien? Geen enkele gotische kathedraal. Geen enkel koninklijk graf. Geen enkele barokke monstrans. En toch hebben we na een paar uur een groot deel van Tsjechië leren kennen. Hun houding ten opzichte van helden. Ten opzichte van politiek. Ten opzichte van geschiedenis. Ten opzichte van hun eigen nationale symbolen. Ten opzichte van het Westen. Ten opzichte van het communisme. Ten opzichte van de moderniteit. Ten opzichte van waardigheid. Vooral ten opzichte van waardigheid. En hier begint het meest interessante deel van deze route. Want het onvoorwaardelijke Praag is geen verzameling "verborgen attracties" waar iemand een filmpje van op TikTok heeft gemaakt. Daar gaat het niet om. Het onvoorwaardelijke stad begint wanneer we niet langer alleen vragen: wat is de moeite waard om te zien in Praag? En wanneer we beginnen met: waarom staat dit hier precies? David Černý – een stadskaart voor mensen die het plein al hebben gezien Als je voor het eerst in Praag bent, bezoek dan het Oudestadsplein (Staroměstské náměstí). Loop over de Karelsbrug (Karlův most). Ga naar de Praagse Burcht (Pražský hrad). Je hoeft niet te doen alsof de klassieke plekken saai zijn alleen omdat ze populair zijn. Maar sla dan af. Loop een passage binnen. Kijk omhoog. Stap in de tram. Rij naar Žižkov. Bezoek Karlín. Praag wordt echt fascinerend op het moment dat het niet langer lijkt op de foto die je zag voordat je arriveerde. Als je wilt beginnen met de klassieke geschiedenis van de stad, bekijk dan Praag in een notendop . Als je de voorkeur geeft aan minder voor de hand liggende plekken en twintigste eeuwse architectuur, kies dan voor Brutalisme – Letná . Voor de avond past Praag in de schaduw van legendes – geesten van de Oude Stad goed. En alle actuele routes vind je op – rondleidingen in Praag met een Poolse gids . Het vreemdste is dat alles na verloop van tijd normaal lijkt Aanvankelijk is Freud die boven de straat hangt een absurditeit. Het paard in Lucerna een provocatie. De kinderen op de toren iets vreemds. De pissende mannen een schandaal. Maar dan brengt de mens een paar uur met hen door. En ze vallen niet langer op. Ze gaan deel uitmaken van de stad. Misschien ligt hierin het grootste succes van David Černý. Hij creëerde geen galerij in Praag. Hij zorgde ervoor dat de stad zijn grappen, provocaties en eigenaardigheden accepteerde als onderdeel van zijn eigen organisme. De heiligen staan nog steeds op hun sokkels. Kafka kijkt nog steeds uit de boeken. De torens zijn nog steeds gotisch. Je hoeft alleen af en toe iets hoger te kijken. Misschien hangt Freud daar wel. ## Verder lezen - [Beelden van David Černý in Praag – Lilith, Miminka, Freud, Lucerna en meer](https://satoricities.com/nl/blog/david-cerny-beelden-praga/) | Markdown: https://satoricities.com/nl/blog/david-cerny-beelden-praga.md - [Waarom nachtpraag meer toont dan dagbezoek](https://satoricities.com/nl/blog/waarom-nachtpraag-meer-toont/) | Markdown: https://satoricities.com/nl/blog/waarom-nachtpraag-meer-toont.md - [De passages van Praag – een stad verborgen tussen de straten](https://satoricities.com/nl/blog/de-passages-van-prag/) | Markdown: https://satoricities.com/nl/blog/de-passages-van-prag.md Blog index: https://satoricities.com/nl/blog/ Booking: https://satoricities.com/nl/booking/